Η ομορφιά του μπαλέτου

Ο ρώσος κριτικός και υποστηρικτής της τέχνης Sergei Diaghilev επέστρεψε το μπαλέτο στη Γαλλία, όταν ίδρυσε την εταιρεία του, Ballets Russes. Αποτελούταν από ρώσους χορευτές που είχαν εξωριστεί στο Παρίσι μετά από τη Ρωσική Επανάσταση. Πολλά γνωστά μπαλέτα, όπως η «Σταχτοπούτα», αποτελούσαν προϊόν του σοβιετικού μπαλέτου. Εκείνη την περίοδο, αυτά τα κομμάτια ήταν σε μεγάλο βαθμό άγνωστα εκτός της Σοβιετικής Ένωσης και, αργότερα, του Ανατολικού μπλοκ. Παρ’ όλα αυτά, έπειτα από τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης το 1991, γνωστοποιήθηκαν στον κόσμο και απέκτησαν περισσότερη αναγνώριση. Οι ρωσικοί θίασοι, ιδιαίτερα μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, έκαναν πολλαπλές περιοδείες σε όλο τον κόσμο και διαδραμάτισαν σημαντικό ρόλο στην αναβίωση του μπαλέτου στη Δύση.

Την εποχή του Ψυχρού Πολέμου, όταν οι Η.Π.Α. αξιοποιούσαν τον κινηματογράφο και την τηλεόραση για να διαδώσουν τις απόψεις και τα ιδανικά τους, η Σοβιετική Ένωση ανταπαντούσε με κουλτούρα υψηλής αισθητικής, μουσική και μπαλέτο. Μέχρι σήμερα, η Ρωσική Κυβέρνηση συνεισφέρει σε μεγάλο βαθμό στη διατήρηση της τέχνης του μπαλέτου, χρηματοδοτώντας οργανισμούς και θέατρα.

Παρότι πρόκειται για μια τέχνη που έχει αγαπηθεί από όλο τον κόσμο και έχει προσαρμοστεί σε διαφορετικούς πολιτισμούς, το μπαλέτο φαίνεται να έχει βρει πια τη θέση του στο χάρτη.